انتظار یا احتضار؟

انتظار یا احتضار؟

.

 

 

شخص محمد صادقی تهرانی با حوزه‌ها صحبت نمی‌کند،

کلام، کلام الله است

و کلام رسول‌الله (ص) است،

کلام ائمه معصومین است،

کتاب‌الله و کتب‌الله است،

سنّت رسول‌الله (ص) است.

کسانی که می‌خواهند ابزار مهدی باشند باید در راه مهدی باشند،

راه مهدی غیر از راه ما است.

اگر پیغمبر بزرگوار بیایند حوزه‌های ما را قبول دارند؟

امام زمان حوزه‌های ما، مسجدهای ما و حسینیه‌های ما را قبول دارند؟

حجةالاسلام‌های ما، آیت‌الله‌های ما، آیت‌الله‌العظمی‌های ما را قبول دارند؟

پس همه این حرف‌‌ها دروغ است.

«یأتی بدینٍ جدید کتابٍ جدید سنّةٍ جدیدة حکمٍ جدید قضاءٍ جدید دعوةٍ جدیدة»

همه دروغ است؟

چه کاری می‌کند؟

کسی که بنا است بیاید و ما علاقه داریم با او باشیم، چه کار می‌کند؟

وضع روحی و اخلاقی و علمی و عقیدتی و عملی او به چه صورت است؟

ما به او شبیه هستیم که با او باشیم؟

یا نه، قبلاً حساب ما را می‌رسند؟ امام زمان حساب ما را می‌رسند؟ ‌

اگر شبیه هستیم که… اگر شبیه نیستیم، خود را شبیه کنیم.

اگر شبیه نیستیم و در راه مهدی نیستیم و نمی‌توانیم ابزار او باشیم،

حتی ملّت او و شعب او نمی‌توانیم باشیم، ما غلط می‌کنیم که بگوییم منتظر هستیم،

محتضر هستیم،

انتظار است یا احتضار؟

یابن الحسن،

از خدا بخواهید که این خاک پای شما بتواند صحبت کند.