بی‌نیازی از قرآن

بی‌نیازی از قرآن

.

 

 

کسانی هم که از ما شرعمدارانِ شرع‌ندار! قرآن را ظنی الدلاله می‌دانند و به قرآن مراجعه نمی‌کنند؛ می‌گویند که قرآن مهم‌تر، عمیق‌تر و بالاتر از این است که ما بفهمیم! بنابرین می‌رویم سراغ چیز دیگر! سراغ متناقضات، متعابدات، فتاوایِ متناقض، رأی‌های مختلف! این قرآن که حجت بالغه است، «قل فلله الحجه البالغه» (الأنعام،۱۴۹) را از حجیت می‌اندازیم؛ آن را نابالغ می‌کنیم! بعد به نابالغ‌ها، به ظنون، ظنون عامه و ظنونِ خاصّه تمسک می‌کنیم.

«وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ اللَّـهِ جَمِیعًا» کل مسلمان‌ها از عوام، خواص، حجج، آیت الله، همه باید به قرآن تمسک کنند. احدی حتی رسول الله از قرآن مستغنی نیست. رسول الله مِنهای قرآن، ثِقل اصغر است. قرآن مِنهای رسول الله ثِقل اکبر است. رسول الله با قرآن مجمع الثِّقلَین است