مسئله ۱۲۴

مسئله ۱۲۴

آيا چيزهايى كه عقل را مى پوشاند نيز باطل كننده ى وضويند يا نه؟ نسبت به مطلق مستى جواب منفى است كه: «لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أنْتُمْ سُكارى» (سوره ى نساء، آيه ى ۴۳) «نزديك نماز نشويد در حالى كه مستيد» گرچه مورد استدلال بر بطلان وضو است، ولى نه هرچه مانع از نماز باشد حدث است، كه مكان و لباس غصبى و پوشيدن لباس هاى ممنوع نيز از موانع نمازند و حدث نمى باشند، وانگهى ذيل آيه كه «حَتّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ» «تا بدانيد چه مى گوييد» تنها مانع از نماز را در اين جا اين گونه مستى دانسته، كه با برطرف شدن اين مستى مانع نيز برطرف مى شود! و ديگر نيازى به وضو يا مطهر ديگرى به جز به هوش آمدن نيست كه «حَتّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ» تا بدانيد چه مى گوييد بنابراين مستى مانعى است موقت كه تا هست اين مانعيت نيز هست، و هنگامى كه به هوش آمد مى تواند نمازش را بخواند، مگر آن كه پيش از مستى وضو يا غسل نداشته باشد كه حكمش معلوم است يا مستى مانند خواب فراگير باشد كه محكوم به «يغشيكم النعاس» است، و نه صرف مستى كه فراگير نباشد. از اين جا حكم بى هوشى هاى ديگرى كه ناتمام مى باشند معلوم است كه پس از هوشيارى مى توانى نمازت را بخوانى، و اگر وضو يا غسل داشته اى كه هيچ، والّا بايد وضو يا غسل كنى و نمازت را بخوانى، كه بالاخره در جمع صرف بى هوشى و بى عقلى در شمار موانع صحت وضو نيست، مگر اين كه فراگير و مانند خواب مطلق باشد.