مسئله ۳۸

مسئله ۳۸

اين سه حالت پاكى و پاك كنندگى و تأثيرناپذيرى كه از حالات ذاتى آب است هرگز زوال پذير نيست مگر آن كه يا از آب بودن بيرون رود مثل گِلْ آب يا گُلاب، و يا آن كه رنگ يا بو و يا طعم نجاست را به خود گيرد كه ديگر آبش ننامند، چنان كه در حديث مشهور بين شيعه و سنى از پيامبر بزرگوار آمده است كه «خلق اللَّه الماءَ طَهُوراً لا يُنَجِّسُهُ شَىٌ إلّاما غَيَّرَ لَوْنَهُ أوْ طَعْمَهُ أوْ رِيحَهُ» كه نجس شدن آب در انحصار اين گونه تغيير- رنگ، مزه و بو- است و ديگر هيچ . زيرا برحسب نص اين حديث كه مورد اتفاق تمامى فرقه هاى اسلامى است، خداى تعالى آب را «طَهُور»؛ پاك و پاك كننده آفريده، آن گونه كه هرگز چيزى آن را نجس نمى كند مگر نجاستى كه رنگ يا مزه يا بويش را عوض كند، كه به هرحال آب مطلق نخواهد بود، بلكه آبى خواهد بود با قيد خبيث و پليد كه قابلّيت براى تطهير نداشته و آشاميدنش نيز حرام است، و چنان كه مى بينيم در اين تغييرناپذيرى نه مساحت شرط است و نه وزن و نه هيچ شرطى ديگر، و تنها آب بودن است و ديگر هيچ، آب پليدى هم كه پاك است به حكم «وَ يُحَرِّم عَلَيهِمُ الَّخبائِثَ» (سوره ى اعراف، آيه ى ۱۵۷) تمامى استعمالاتش- به جز استعمالات خارجى مانند آبيارى و تطهير امكنه و امثال اين ها- حرام است.