مسئله ۴۲۹

مسئله ۴۲۹

بنابر آن‌‌چه گذشت تنها سه چيز و يا چهار چيز روزه را باطل مى‌‌كند و چهارميش ـ كه دروغ بستن به‌‌خداى سبحان و معصومان عليهاالسلاماست ـ نخست ايمان را باطل مى‌‌كند كه شرط اصلى صحت روزه است، و سپس ديگر چيزها كه در زمره‌‌ى باطل‌‌كننده‌‌ى روزه شمرده شده‌‌اند نه تنها دليلى درست بر آن‌‌ها نداريم، بلكه اختصاص مبطلات روزه به‌‌اين سه در آيه‌‌ى روزه و رواياتى چند دليل بر انحصار در آن‌‌ها است. و آيا تصميم بر ترك روزه بدون آن‌‌كه چيزى از مبطلات روزه را به‌‌كار گيرد نيز در زمره‌‌ى مبطلات روزه است؟ ظاهرا تا چيزى كه روزه را باطل مى‌‌كند انجام ندهد روزه‌‌اش هم‌‌چنان پابرجا است، زيرا اين‌‌گونه تصميم‌‌ها هرگز در شمار باطل‌‌كننده‌‌هاى روزه به‌‌شمار نيامده است، كه نه در قرآن و نه در روايات چنان نام و نشانى از آن‌‌ها نيست مگر در صورتى از اول طلوع فجر نيّت روزه‌‌گرفتن را نداشته باشد كه اين‌‌جا در عين حالى‌‌كه روزه‌‌اش باطل است بايد اين‌‌روز را امساك كند و پس از رمضان ـ دست‌‌كم ـ آن‌‌را قضا كند.
و هم‌‌چنين نقل خبر مشكوك از مصدر وحى هرگز مانند افترا بر خدا و رسول نيست و روى اين اصل دليلى هم بر اين‌‌كه روزه را باطل كند نداريم.