مسئله ۵۵۵

مسئله ۵۵۵

در قرارداد بايستى چيزى را كه مقرر كرده معلوم باشد، كه در غير اين صورت بايد حق‌‌الزحمه‌‌ى معمولى او را بپردازد، و يا اگر معلوم باشد كه پرداختى او چه اندازه است و طرف هم بداند ـ چه كم‌‌تر از كارش باشد و چه زيادتر و چه برابر ـ چنان معامله‌‌اى درست است، مگر در صورتى كه سفيهانه باشد، كه به‌‌عنوان مثال بگويد اگر كسى اين مال گران‌‌بهاى مرا از غرق نجات دهد من يك‌‌صد تومان به‌‌او مى‌‌دهم كه ناچيز است، و يا هر چيز ناچيز ديگرى را معين كند كه قبول چنان قراردادى سفيهانه است مگر در صورتى كه قرارداد كننده بنيه‌‌ى مالى ندارد و طرف قرار در اين عمل قصد قربت و تبرّع كند.