مسئله ۵۷

مسئله ۵۷

آن چه به طور مسلم از دليل مى فهميم اين است كه منى انسان چه مرد و چه زن نجس است، دليلش هم صحيحه ى محمد بن مسلم از حضرت صادق عليه السلام كه «ذَكَرَ الْمَنِىَّ وَ شَدَّدَهُ وَ جَعَلَهُ اشَدَّ مِنَ الْبُولِ ثمَّ قالَ إنْ رَأيْتَ الْمَنِىَّ قَبْلَ أوْ بَعْدَ ما تَدْخُلُ فى صَلاتِكَ فَعَلَيْكَ إعادَةُ الصّلاةِ وَ إنْ أنْتَ نَظَرْتَ فى ثَوْبِكَ فَلَمْ تُصِبْهُ ثُمَّ صَلَّيْتَ فيهِ ثُمَّ رَأيْتَهُ بَعْدُ فَلا إعادَةَ عَلَيْكَ وَ كَذا الْبُولُ» « (آن حضرت) يادى از منى كرد ولى درباره ى آن سخت گيرى نمود كه از بول هم سخت تر است سپس فرمود: اگر پيش يا پس از شروع به نماز آن را ديدى بر تو است كه نمازت را از سرگيرى، و اگر در لباست نگريستى و در آن اثرى از منى نديدى و سپس با همان لباس نماز خواندى و پس از نماز منى در آن ديدى نمازت را از سر نگير، و بول نيز همين گونه است». و اين حديث و مانندش تنها منى انسان را شامل است كه از منى غير انسان انصرافى بديهى دارد، به ويژه منى حيوانات حلال گوشت، كه اصولًا انسان با منى هيچ حيوانى سر و كارى ندارد تا از لفظ منى نجاست منى حيوان هم به دست آيد، و اين جا هم- زير پوشش قاعده ى طهارت- منى حيوانات پاك، پاك است، چه حلال گوشت و چه حرام گوشت ، و در چنان موردى به قدرى انصراف روشن است كه اگر منى حيوانات استثنا شود چيز تازه اى اضافه بر آن چه فهميديم به دست نمى آيد و بلكه جاى تعجب نيز مى گردد. و امّا چيزهايى ديگر مانند شراب، آب انگور ثلثان نشده كه احياناً آقايان در رساله هاى علميه آن ها را نجس دانسته اند چنان كه گذشت و خواهد آمد- نه تنها دليلى روشن بر نجاستشان در دست نيست بلكه برعكس، كتاب و سنت دليل بر طهارت آن ها است.