مسئله ۵۸۱

مسئله ۵۸۱

اگر بانك براى سپرده‌‌هاى امانتى مبلغ مشخصى ماهيانه در نظر مى‌‌گيرد، در صورتى كه دهنده‌‌ى پول چنان شرطى نكرده و مطالبه‌‌اى هم نداشته باشد گرفتن آن مبلغ اضافه براى او مانعى ندارد، ولى چه بهتر كه آن‌‌چه را كه دريافت مى‌‌كند به‌‌عنوان مضاربه يا مصالحه باشد چنان‌‌كه در بخش مضاربه گذشت.
و بالاخره تمامى اقسام ربا و مفت‌‌خوارى مشمول دو آيه‌‌ى ربا و دو آيه‌‌ى «اكل بباطل» مفت‌‌خوارى است، و برحسب فرموده‌‌ى پيامبر بزرگوار صلى‌‌الله‌‌عليه‌‌و‌‌آله‌‌وسلم در اثر بى‌‌مبالاتى‌‌ها و كلاه شرعى‌‌ها! گروه زيادى مبتلا به‌‌رباخوارى و رباخورانى مى‌‌شوند كه «الرِّبا ثَلاثَةٌ وَ سَبْعُونَ بابا»* «ربا هفتاد و سه درب دارد» كه بخشى از آن‌‌ها رباهاى رسمى و بخشى ديگر رباهاى غير رسمى يا كلاه شرعى! است.
و نيز «لَيَأتِيَنَّ عَلَى النّاسِ زَمانٌ لا يَبْقى أحَدٌ إلاّ أكَلَ الرِّبا فَمَنْ لَمْ يَأكُلُهُ أصابَهُ مَنْ غُبارِهِ»** «زمانى بر مردم خواهد آمد كه احدى نماند مگر اين‌‌كه ربا مى‌‌خورد و اگر نخورد غبارش به‌‌او مى‌‌رسد».
و خلاصه‌‌ى بحث پيرامون ربا اين است كه در هر داد و ستدى پرداخت و دريافت زيادى در معامله‌‌ى پول به‌‌جنس، پول به‌‌پول و جنس به‌‌جنس حرام است، و مقصود از زيادى، زيادى حجم و عدد و وزن نيست بلكه زيادى ارزش است، و تنها در مبادله‌‌ى عادلانه‌‌ى تجارتى حق‌‌الزحمه‌‌ى عادلانه‌‌ى تجارت حلال است و ديگر هيچ.