مسئله ۶۴۶

مسئله ۶۴۶

زن پسر صلبى كه «وَ حَلائِلُ أبْنائِكُمْ الَّذينَ مِنْ أصْلابِكُمْ»(سوره‌‌ى نساء، آيه‌‌ى ۲۳) با قيد «من أصلابكم» است، كه زن پسر رضاعى هم‌‌چون زن پسرخوانده است و حرام نيست، و اصولاً «پسر رضاعى» از موضوعات محرمه ـ در باب نكاح ـ نيست تا اين حرمت به‌‌زنش نيز ـ بر فرض صحتش ـ سرايت كند، و تنها پسرى كه از شير زن شما استفاده كرده بر همان زن و دختران شما هم‌‌چون ساير دخترانى كه با مادرانشان هم‌‌شير شده‌‌ايد حرام‌‌اند، و نه اين‌‌كه اين پسر بر شما نيز حرام باشد تا زنش نيز بدين وسيله بر شما حرام گردد، و اين چه معنى دارد كه پسرى كه از شير زن شما خورده، اضافه براين‌‌كه پسر رضاعى زن شما و برادر رضاعى دختر شما است، پسر رضاعى شما هم باشد، و مگر شما به‌‌او شير داده‌‌ايد كه او پسر رضاعى شما باشد. شما كه شيرى نداشتيد پس چگونه مى‌‌توانيد پسرى رضاعى داشته باشيد. به‌‌هرحال از اين حرف‌‌هاى بى‌‌ربط در فقه اسلامى خيلى زياد شده و ما هم چاره‌‌اى جز تحمل نداريم. ختم كلام اين‌‌كه حرام بودن در موضوع شيرخوارگى تنها در بعد ازدواج است و نه اين‌‌كه شير خوار شما هم‌‌چون اصل بر شما حرام باشد، و آيا خود اين پسر هم بر شما حرام است؟! و تازه اگر هم حرمت پسر رضاعى معنى داشت زن پسر رضاعى از عموم ادعايى حديث مشهور هم بيرون است زيرا فقط رضاع را به‌‌نسب ملحق كرده و نه سبب و دامادى، كه دامادى هم موجب حرمت باشد.