مسئله ۶۷۶

مسئله ۶۷۶

در ازدواج دايم قصد و يا امكان و عمل بهره‌‌بردارى جنسى شرط اصلى نيست، كه شرط نشده هم خود امرى است فطرى و طبيعى، ولى در ازدواج منقطع با لفظ «فما استمتعم» واقعيت بهره‌‌بردارى جنسى و يا هرگونه بهره‌‌ى شهوانى را كه اعم از عمل جنسى و مقدمات آن است، شرطى اصلى براى تحقق يافتن عقد منقطع و پرداختن مهريه مقرره دانسته است، كه مهريه‌‌ى او هم در برابر اين بهره‌‌بردارى است، و چنان‌‌كه در خبر نيز هست «هُنَّ مُسْتَأجَراتٌ» اينان مورد اجاره‌‌اند، ولى راجع به‌‌زنان دايمى اگر هم از مهريه‌‌ى آنان احيانا لفظ اجر آمده، اجرشان در برابر اصل زناشويى است، و نه استمتاع كه بهره‌‌بردارى شهوانى و يا جنسى است، قصد دوام و انقطاع هم به‌‌گونه‌‌اى كه براى طرفين معلوم باشد از شرائط صحت عقد است كه اگر قصد هيچ‌‌كدام در كار نباشد هرگز عقدى نيست، و در منقطع بايد مدتى منظور گردد كه عرفا و نوعا زمانى پيش از مرگ است، روى اين اصل عقد منقطع ۹۹ ساله و مانندش هرگز منقطع نيست بلكه از دايم هم بيشتر است و در نتيجه چون هيچ يك نيست اين عقد هم شايد از هر دو جهت باطل باشد گرچه عقدى براى زمانى بيشتر و يا برابر عمر همسر طبعا دايمى است چنان‌‌كه گذشت.