مسئله ۸۵۸

مسئله ۸۵۸

امر به‌‌معروف و نهى از منكر برحسب نصوصى از آيات و در پرتو آيات بسيارى از روايات، دو استوانه‌‌ى دين مى‌‌باشند، و بحث مفصل اين دو استوانه دين را در كتاب سپاه نگهبان اسلام آورده‌‌ايم.
در اين‌‌جا «معروف» به‌‌مناسبت امر كه وجوب آور است، عبارت است از واجبات شناخته‌‌شده‌‌ى در جو اسلامى و نيز «منكر» به‌‌مناسبت نهى كه حرمت‌‌آور است، عبارت است از محرماتى كه در جو اسلامى به‌‌عنوان حرام شناخته شده‌‌اند، و معروف و منكر دست‌‌كم واجب و حرامى مى‌‌باشند كه حرمت يا وجوبشان چنان‌‌كه در نظر آمر و ناهى معلوم است در نظر مأمور و منهى نيز معلوم مى‌‌باشد، كه در غير اين صورت امر يا نهى جايز نيست مگر اين‌‌كه طرف را قانع كنى و او هم پس از قانع شدن تخلف كند، و اين تخلف هم در سه حالت مورد امر يا نهى است كه مهم‌‌ترش حالت ترك واجب و يا فعل حرام است، و سپس بعد از يكى از اين دو عدم توبه، و دست كمش كسى است كه تصميمى بر ترك واجب و يا فعل حرام دارد، و واجب است با اخلاقى كاملاً اسلامى مورد نصيحت قرار گيرد.
و پيمودن مراحل سياست گام به‌‌گام در امر و نهى نيز از واجبات اسلامى است.