مسئله ۹۰۴

مسئله ۹۰۴

در صورتى شنيدن غيبت حرام و نهى از آن واجب است كه شنونده بداند اين غيبت از موارد استثنا نيست، و اگر نداند اين غيبت حرام است يا حلال حق نهى از آن را ندارد، زيرا معلوم نيست منكر باشد، گرچه احتياطا بايستى برمبناى اصل حرمت در هر غيبتى به‌‌آن گوش ندهد، از طرفى هم دليلى‌‌كه اين غيبت مشكوك را حمل بر حرام كند نيز ندارد، و از لحاظ اين‌‌كه غيبت‌‌كنندگان به‌‌حرام بسيارند و ديگران خيلى كم، اين احتياط خيلى حتمى و به‌‌جا است كه اصولاً به‌‌هيچ غيبتى نبايد گوش داد مگر اين‌‌كه براى ما حلال بودنش معلوم باشد، زيرا عموميت ادله‌‌ى غيبت اين موارد مشكوك را هم دربر دارد، و اگر معلوم نشود كه اين غيبت از موارد استثنايى است نمى‌‌توان آن را حلال شمرده و گوش كردنش را حلال بدانيم، گرچه اين حق را هم نداريم كه موارد مشكوك غيبت را حمل بر حرام كرده و از آن نهى كنيم. به‌‌هرحال احتياط در اين‌‌موارد اقرب الى‌‌الحق است.