مسئله ۹۰۸

مسئله ۹۰۸

اگر شخص مورد غيبت در نظر غيبت‌‌كننده متجاهر به‌‌فسق يعنى علنى گناهى را در انظار مردم بدون هيچ‌‌گونه شرمى انجام مى‌‌دهد غيبتش حلال است، ولى اگر در نظر شنونده نه متجاهر است و نه مانند او غيبتش حرام است، و شنيدن چنان غيبتى نيز حرام است، ولى جاى نهى از منكر هم نيست زيرا منكر بايستى در نظر عاملش منكر باشد تا بتوان از آن نهى كرد، مگر آن‌‌كه نظر غيبت‌‌كننده خطا باشد كه در اين صورت نخست بايد او را قانع كرد كه خطا مى‌‌كند، و سپس اگر بر اين غيبت از روى عمد اصرار داشت اضافه براين‌‌كه نبايد گوش دهد بايد او را از اين منكر نهى كند.