مسئله ۲۹۴

مسئله ۲۹۴

در هر صورت آن چه مسلم است اين است كه بر هر چه زمين يا زمينى است مى توان سجده كرد، و آن چه به طور مسلم استثنا شده خوراكى و پوشاكى است كه خوراكيش چيزى است كه براى خوردن آماده است و يا به طور معمول مى توان آماده اش كرد، و پوشاكيش نيز آن چه اكنون و يا در آينده معمولى قابل پوشيدن است، و فرش و زيلو از تمامى اين پوشيدنى ها بيرون است، و بالاخره «پوشيدنى» چيزى است كه اكنون يا در آينده اى معمولى از پوشيدنى هايى معمولى باشد. ولى لباس نايلونى تيره رنگ كه اصلش از نفت است، چون اكنون پوشيدنى است نمى توان بر آن سجده كرد، اما پنبه و پشم و كتان كه هر سه از پوشيدنى هاى معمولى است، كه يا در حالت فعلى لباس شده اش، و يا در حالت آينده ى معموليش بالاخره لباس و پوشش است، ولى همين سه پوشيدنى در حال يا آينده، اگر به وسيله ى خاكستر شدن و يا با تبديل به فرش و زيلو شدن به كلى از حالت پوشيدنى حال و آينده بيرون رود، قطعاً داخل «الارض و ما انبتته» است كه از زمين يا آن چه از زمين مى رويد مى باشند، و قطعاً داخل «الملبوس»: پوشيدنى، نيست. و اگر قير و مانندش در آينده اى با وسايلى دور و دراز به چهره ى نايلون و پوشيدنى تبديل شود، چون راه پوشيدنى بودنش دراز و با وسائط زيادى است نمى توان گفت جزء پوشيدنى ها است، و مى توان بر آن سجده كرد.