مسئله ۴۰۱

مسئله ۴۰۱

روزه مانند هر عبادتى ديگر واجب است با نيت قربت باشد و نه نيتى ديگر، و يا آميخته‌‌اى از قربت به‌‌خدا و غير خدا و نه از روى عادت كه جميع عبادات از جمله روزه ماه مبارك رمضان بايد از روى خلوص و ارادت باشد و نه از روى عادت و همين اندازه كه از تو بپرسند در چه حالى بگويى براى خدا روزه دارم همين نيت قربت است و بس، چه يك‌‌جا تمامى ماه مبارك رمضان را نيت كنى و چه هر روزه تكرارش كنى، و ديگر هيچ، و احتياط‌‌ها و زير و بم‌‌هاى محتاطانه‌‌اى كه آقايان در رساله‌‌هايشان نوشته‌‌اند هرگز دليلى به‌‌جز وَهْم و خيال ندارد.
بلى اگر چندگونه روزه برعهده دارى مانند روزه‌‌هايى غير رمضانى، كه قضاى رمضان، نذر، قسم، عهد، كفاره، و مانند اين‌‌ها است ـ هر يك را بايستى به‌‌قصد اختصاصى خودش انجام دهى كه در غير اين صورت وجه درستى نخواهد داشت و اگر در ماه رمضان نيت روزه‌‌ى غير رمضان كنى در صورت سهو و يا جهل به‌‌حساب رمضان درست است. ولى در صورت عمد اضافه بر تداوم روزه‌‌ى رمضان بايد دست‌‌كم قضايش را پس از رمضان انجام دهى.