مسئله ۴۱۳

مسئله ۴۱۳

مسافرتى كه روزه در آن حرام است مانند مسافرى كه ميداند در آن گرفتار عُسر و اضطرار مى‌‌شود و قهرا توانايى انجام روزه از او سلب مى‌‌گردد چنين مسافرتى در ماه مبارك رمضان براى مكلف جايز نيست، مگر در صورتى كه ضرورتى برابريا برتر پيش آيد، بنابراين مسافرتى كه روزه‌‌اش عسرآور است براى فرار از روزه و يا هر مقصد ديگرى كه ضرورى نيست و يا ضرورتى كم‌‌تر دارد در ماه رمضان كلاً حرام است، و اگر روزه در سفرى غير ضرورى طاقت‌‌فرسا هم باشد اين روزه واجب است، زيرا خودش بدون ضرورت موجب طاقت‌‌فرسايى شده، و اگر روزه‌‌اش در اين حالت زيان آور شود حرام است ولى با اين‌‌كه در اين صورت معذور است و بايد روزه را افطار كند در عين حال گناهكار نيز هست و در اين صورت اضافه بر قضا در صورت تعمد كفاره هم ـ چنان‌‌كه گذشت ـ واجب است.