مسئله ۶۰

مسئله ۶۰

خود نجاست و تنجس به چند راه ثابت مى شود، كه شما خودت با ديدن نجس يا متنجس يقين كنى، يا كسى كه چيزى در اختيار او است بگويد فلان چيز نجس يا متنّجس است، مگر در صورتى كه گواهيش موجب اطمينان نباشد، يا برمبناى وسواسى بودن يا اجتهاد و تقليد مخصوص خودش كه مورد قبول شما نيست آن را نجس يا متنجس بداند، و بالاخره بايد كسى كه مورد اطمينان شما است گواهى بر نجس يا متنجس بودن چيزى بدهد گرچه دو عادل نباشند كه اصل در اين جا اطمينان است، و اگر شهادت دو و يا چند عادل هم اطمينان بخش نباشد كافى نيست، و بالاخره قاعده ى «لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ» كلًا هم در اين جا و هم در همه جا حاكم است.