مسئله ۶۵۰

مسئله ۶۵۰

زن يا مرد زناكار، كه برحسب كريمه‌‌ى «ألزّانى لايَنْكِحُ إلاّ زانِيَةً أوْ مُشْرِكَةٌ وَ الزّانِيَةُ لايَنْكِحُها إلاّ زانٍ أوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمؤمنينَ»(سوره‌‌ى نور، آيه‌‌ى ۲) «مرد زناكار نمى‌‌تواند ازدواج كند مگر با زن زناكار و يا بت‌‌پرست، و زن زناكار نمى‌‌تواند ازدواج كند مگر با مرد زناكار يا بت‌‌پرست، و چنان ازدواجى بر مؤمنان ـ كه زنا نكرده و زنا نداده‌‌اند ـ حرام است»*. اين «لاينكح» و «لاينكحها» كه در ظاهر خبر است، در معنا انشاء و نهى است كه به‌‌چهره‌‌ى خبر براى تاكيدى بيشتر آمده، و اگر خبر و گزارشى از واقعيت اين‌‌گونه ازدواج‌‌هاى ناهمسان باشد كلاً دروغ است، زيرا مرد زناكار براى ازدواجش هرگز پى‌‌جوى زن زناكار نيست. مانند عكسش، وانگهى «وَ حُرِّمَ ذلِك عَلَى الْمُؤْمِنينَ» اين حرمت را تاكيد مى‌‌كند.
مراد از نكاح هم اين‌‌جا زنا نيست زيرا در برابر زنا قرار گرفته، و «حرم ذلك» كه دو لفظ مذكر است اگر راجع به‌‌زنا باشد كه مؤنث است، اين خود برخلاف ادبيات لفظى و هم برخلاف ادب معنوى است، كه زنا تنها بر مؤمنان حرام باشد و كافران و منافقان و ميانگينشان هم‌‌چنان در زنا آزاد باشند!!! روايات هم اگر با اين آيات مخالف باشند هرگز پذيرفته نيستند.
وانگهى در برخى از روايات «لا» آمده كه دليل بر حرمت اين‌‌گونه ازدواج است، و نيز «لا ينبغى» كه اين هم برمبناى لغت قرآنى به‌‌معناى حرمت شديد است، و اگر هم به‌‌معناى مرجوح بود باز هم با نص آيه و روايات «لا» مخالف بود و حال آن‌‌كه معصوم عليه‌‌السلام«لاينبغى» را مستند به «حرم» در آيه دانسته است.
برحسب نص اين آيه چنان‌‌كه زن بت‌‌پرست بر مرد مؤمن عفيف حرام است زن زنا داده غيرتائبه نيز بر او حرام است، و نيز چنان‌‌كه مرد بت‌‌پرست بر زن عفيف مسلمان حرام است مرد زناكرده غيرتائب نيز بر او حرام است، و در مقابل زن زناكار مسلمان چنان‌‌كه بر مرد زناكار مسلمان حلال بوده است بر مرد مشرك نيز حلال است، و مرد زناكار مسلمان چنان‌‌كه بر زن زناكار مسلمان حلال است بر زن زناكار بت‌‌پرست نيز حلال بوده است.
البته در آيه‌‌ى (۲۲۱) بقره به‌‌عنوان قاعده‌‌اى كلى هم زنان بت‌‌پرست بر عموم مردان مسلمان حرام شده‌‌اند، و هم مردان بت‌‌پرست بر عموم زنان مسلمان، كه آيه نور در اين بُعْدش به‌‌آيه بقره نسخ شده و نيز برحسب آيه‌‌ى مائده به‌‌عنوان آخرين حكم مرد و زن زناكار هم در صورتى‌‌كه توبه نكرده باشند بر يكديگر حرامند، ولى بقيه‌‌ى حكم آيه هم‌‌چنان به‌‌قوت خود باقى است.