مسئله ۶۷۵

مسئله ۶۷۵

اين نيز هم‌‌چون عقد دايم از سنت‌‌هاى اسلامى است، خصوصا براى زنان و مردانى كه توان مسئوليت‌‌هاى زناشويى دايمى را ندارند، چه از نظر مال و يا ساير جهات و احوال كه نه هر مردى مى‌‌تواند تشكيل زندگى دايمى دهد، و نه هر زنى مورد رغبت چنان زندگى است، و آيا چنان مردان و زنانى كه آمادگى زندگى دايمى را ندارند بايستى از زناشويى موقت هم محروم باشند؟
ما اگر آيه‌‌ى صريح در عقد منقطع نداشتيم عمومات و اطلاقات آيات نكاح هر دوى دايم و منقطع را زير پوشش مى‌‌گرفت، چنان‌‌كه «أحَلَّ اللّه‌‌ الْبَيْعَ» همان‌‌گونه كه بيع قطعى را شامل است بيع شرط را نيز در بردارد.
و چنان‌‌كه اگر شما توانايى تهيه يا ساختن خانه‌‌ى ملكى را نداريد، مى‌‌توانيد خانه‌‌اى در حدود نياز خود خريد موقت و يا اجاره كنيد، هم‌‌چنين ازدواج كه از اهميت و ضرورت بيشترى برخوردار است، اگر توان ازدواج دايمى را نداريد، ازدواج منقطع جايگزين آن است، و آيه‌‌ى «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فآتُوهُنَّ اُجُورَهُنَّ فَريضَةً»(سوره‌‌ى نساء، آيه‌‌ى ۲۴) كه با لفظ استمتاع در برابر تمامى آيات نكاح و ازدواج به‌‌تنهايى به‌‌چشم مى‌‌خورد، خود نماينده‌‌ى اهميت و موقعيت بسيار حساس عقد منقطع است، و چنان‌‌كه مهريه‌‌ى زنان دايم «فريضه» است، اين‌‌جا هم «فريضه» است گرچه فرق‌‌هايى ميان عقد دايم و منقطع مى‌‌باشد: