مسئله ۶۹۳

مسئله ۶۹۳

در حجاب اسلامى پوشيدن صورت و دو دست تا مچ واجب نيست كه خود از «الاّ ما ظَهَرَ مِنْها» است، زيرا اين دو عضو خود به‌‌خود پيداست و «لا يبدين» آن‌‌ها را دربر نمى‌‌گيرد، چنان‌‌كه «خمرهن»: روسرى هاشان و «جلابيبهن»: لباس‌‌هاى سرتاسريشان كه بايد گلوها و سينه‌‌هاشان را بپوشاند كف دست‌‌ها و صورت‌‌هاشان را دربر نمى‌‌گيرد، زيرا «من» در اين دو مورد براى تبعيض است و نه كل، و بالاخره پوشاندن اين‌‌ها واجب نيست مگر در موارد استثنايى.
براى اين دو جاى بدن زن قبل از آيات حجاب حجابى ناتمام بوده، به‌‌اين معنا كه افزون بر صورت‌‌هاى زنان گردن و گلوهاى آن‌‌ها پوشيده نبود و هم‌‌چنين در لباس سرتاسرى آنان مقدارى از سينه‌‌ها و پاهاى آن‌‌ها حجاب نداشته و اين دو آيه ـ «خُمُر» و «جَلابِيْب» آن بدحجابى را ممنوع كرده و فرمان به‌‌پوشش آن مقدار را صادر فرموده و اتمامش را به‌‌وسيله همين دو پوشش بيان فرموده و نه پوشيدن سرتاسرى كلّ بدن و صورت را، مگر در موارد استثنايى مانند جايى كه اجنبى عمدا و از روى شهوت به‌‌چهره و صورت او نظر مى‌‌كند، در اين صورت تكليف، نخست نهى از منكر است و در صورت عدم تأثير، پوشيدن صورت نيز لازم است، ولى در غير اين حالت باز بودن صورت حرام نيست و در حال احرام كه واجب است صورتشان باز باشد آن‌‌جا نيز اگر نظرى شهوانى پيش آيد بايد به‌‌هرگونه‌‌ى ممكن جلوگيرى نمايد، و در اين حالت اگر بفهمد به‌‌او نظر ناپاك مى‌‌كنند طورى بايد صورت خود را بپوشاند كه وسيله‌‌ى پوشش با صورتش برخورد نكند.