مسئله ۸۴۸

مسئله ۸۴۸

تمامى فروع و شرائطى كه در نذر برشمرديم در عهد و قسم نيز جارى است، و كفاره‌‌ى ترك عهد هم‌‌چون كفاره‌‌ى روزه و نذر است، ولى كفاره‌‌ى قسم سير كردن ده فقير در حد متوسط غذايى است كه براى خود به‌‌خانواده‌‌ات مى‌‌دهى، و يا براى خودت ـ در صورت تنهايى ـ مصرف مى‌‌كنى، يا پوشاندن ده فقير از پوشش‌‌هاى متوسط خانوادگى شما است، و سپس آزاد كردن كسى كه در بند بدهى است، و در صورتى كه از اين دو هم تمكن ندارى بايد سه روز روزه بگيرى، چنان‌‌كه در آيه‌‌ى كريمه‌‌ى مائده است كه «فَكَفّارَتُهُ إطْعامُ عَشَرَةِ مَساكينَ مِنْ أوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أهْليكُمْ أوْ كِسْوَتُهُمْ أوْ تَحريرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثةِ أيّامٍ ذلِكَ كفّارةُ أيْمانُكُمْ إذا حَلَفْتُمْ…»(سوره‌‌ى مائده، آيه‌‌ى ۸۹) كفاره‌‌اش اطعام ده مستمند است از ميانگين آن‌‌چه كسانتان را اطعام مى‌‌كنيد و يا پوشاندنشان يا آزاد كردن از بند چه آزاد كردن برده (كه در سابق بوده ) يا زندانىِ بدهكار يا غير زندانىِ گرفتار كه به‌‌منزله همان بنده و برده‌‌هاى سابق است ـ پس هر كس اين‌‌ها را نيافت سه روز روزه بگيرد.